CamStudio · Poradnik ślubny

Ślub jednostronny

Gdy jedno z Was nie jest ochrzczone albo należy do innego wyznania. Jakie zgody, ile to trwa i jak wygląda ceremonia.

Cały poradnik ślubnyKontakt

W skrócie: ślub jednostronny to potoczna nazwa małżeństwa, w którym tylko jedna strona jest praktykującym katolikiem. Jest możliwy, ale wymaga zgody lub dyspensy od biskupa, o którą występuje proboszcz. Strona katolicka składa pisemne przyrzeczenie, tak zwaną rękojmię, że zachowa wiarę i dołoży starań, by dzieci zostały ochrzczone i wychowane po katolicku. Druga strona musi o tym przyrzeczeniu wiedzieć, ale sama niczego nie obiecuje. Procedura wydłuża formalności, więc do parafii warto zgłosić się wcześniej niż standardowe trzy miesiące.

Dwie różne sytuacje pod jedną nazwą

Potocznie mówi się „ślub jednostronny” na wszystko, ale prawo kościelne rozróżnia dwa przypadki i procedura jest trochę inna.

Małżeństwo mieszane. Katolik i osoba ochrzczona, ale należąca do innego Kościoła, na przykład prawosławnego albo ewangelickiego. Potrzebna jest zgoda biskupa.

Różnica religii. Katolik i osoba nieochrzczona: niewierząca, ateista albo wyznająca inną religię. Tu potrzebna jest dyspensa od przeszkody, i to warunek ważności małżeństwa, nie formalność.

W obu przypadkach wniosek do kurii składa proboszcz, po zebraniu dokumentów i rozmowie z Wami. Wy nie chodzicie po urzędach kościelnych, ale musicie dać mu na to czas.

Jak przebiega procedura

Sześć kroków. Różnice wobec zwykłego ślubu kościelnego zaczynają się od kroku trzeciego.

Zgłoście się do parafii wcześniej

Standard to trzy miesiące, ale przy ślubie jednostronnym warto dać sobie pół roku. Wniosek do kurii to dodatkowy etap, a terminy bywają różne w różnych diecezjach.

Powiedzcie o tym od razu

Na pierwszym spotkaniu, a nie przy protokole przedślubnym. To nie jest kłopotliwa informacja, tylko taka, która zmienia listę kroków, więc im wcześniej padnie, tym prościej.

Przygotujcie dokumenty strony niekatolickiej

Przy osobie ochrzczonej w innym Kościele potrzebne będzie świadectwo chrztu z tamtej wspólnoty. Przy osobie nieochrzczonej dokumentu chrztu z natury rzeczy nie ma, więc zwykle wystarczy dowód osobisty i oświadczenie.

Rękojmia, czyli przyrzeczenie

Strona katolicka podpisuje zobowiązanie, że zachowa wiarę i uczyni wszystko, co możliwe, by dzieci zostały ochrzczone i wychowane w Kościele katolickim. Dokument podpisuje się zwykle w trzech egzemplarzach.

Druga strona zostaje poinformowana

Osoba niekatolicka musi być świadoma treści tego przyrzeczenia i tego, czym jest małżeństwo w rozumieniu Kościoła. Nie składa jednak własnych obietnic ani nie musi niczego wyznawać.

Proboszcz występuje do kurii

Jeden egzemplarz przyrzeczenia trafia do protokołu, drugi do kurii diecezjalnej wraz z prośbą o zgodę lub dyspensę, trzeci zostaje u Was. Po decyzji kurii sprawa wraca do parafii i można ustalać szczegóły ceremonii.

Nawa kościoła z drewnianymi ławkami i światłem wpadającym od wejścia

Jak wygląda sama ceremonia

Najczęściej poza mszą, w formie liturgii słowa z obrzędem zaślubin. Powód jest praktyczny: jedna ze stron nie przystępuje do komunii, więc msza traci swoją naturalną część.

Dla gości różnica jest prawie niewidoczna. Uroczystość trwa krócej, zwykle około trzydziestu minut zamiast godziny, ale przysięga, obrączki i błogosławieństwo wyglądają tak samo. Wiele par mówi potem, że krótsza forma była zaletą, nie kompromisem.

Praktyka bywa różna, zwłaszcza gdy druga osoba jest ochrzczona w innym Kościele. Konkretną formę ustalcie z proboszczem, bo to on decyduje.

Czego się nie bać, a o czym pomyśleć

Nie bójcie się rozmowy. To nie jest sytuacja wyjątkowa ani wstydliwa. W polskich parafiach zdarza się regularnie i księża mają na to gotową procedurę. Najgorsze, co można zrobić, to przemilczeć temat i wrócić do niego dwa miesiące przed ślubem.

Pomyślcie za to o rozmowie między sobą. Przyrzeczenie dotyczy wychowania dzieci, więc dobrze, żeby to nie był pierwszy raz, kiedy poruszacie ten temat. Nie chodzi o zgodę we wszystkim, tylko o to, żeby żadne z Was nie usłyszało czegoś nowego w kancelarii.

Uprzedźcie rodzinę, jeśli to potrzebne. Ceremonia bez mszy bywa dla starszego pokolenia zaskoczeniem. Jedno zdanie wyjaśnienia oszczędza pytań w dniu ślubu.

Jeżeli po rozważeniu wszystkiego dochodzicie do wniosku, że forma kościelna nie jest tym, czego chcecie, sensowną alternatywą bywa ślub humanistyczny obok skromnego ślubu cywilnego.

Co to zmienia dla filmu

Dwie rzeczy, obie praktyczne. Po pierwsze ceremonia jest krótsza, zwykle około pół godziny, więc materiału z kościoła będzie mniej i tym bardziej warto zaplanować czas na plener.

Po drugie przebieg jest inny niż standardowy, a my planujemy ustawienia właśnie po przebiegu. Wystarczy jedno zdanie przy rezerwacji, że ceremonia będzie bez mszy, żebyśmy wiedzieli, czego się spodziewać i kiedy zmienić pozycję.

Sposób pracy w kościele opisaliśmy na stronie o filmie ślubnym, a zakres pakietów w cenniku kamerzysty na wesele.

Najczęstsze pytania o ślub jednostronny

Co to jest ślub jednostronny?

To potoczna nazwa małżeństwa, w którym tylko jedna strona jest katolikiem. Prawo kościelne rozróżnia dwa przypadki: małżeństwo mieszane, gdy druga osoba jest ochrzczona w innym Kościele, oraz różnicę religii, gdy druga osoba nie jest ochrzczona. Oba wymagają zgody albo dyspensy od biskupa.

Czy ślub kościelny z osobą niewierzącą jest możliwy?

Tak. Wymaga dyspensy od przeszkody różnicy religii, o którą występuje proboszcz do kurii diecezjalnej. Dyspensa jest warunkiem ważności małżeństwa, więc bez niej ślub nie dochodzi do skutku w rozumieniu Kościoła.

Co to jest rękojmia?

To pisemne przyrzeczenie strony katolickiej, że zachowa swoją wiarę i dołoży wszelkich starań, aby dzieci zostały ochrzczone i wychowane w religii katolickiej. Podpisuje się je zwykle w trzech egzemplarzach: do protokołu, do kurii i dla pary.

Czy osoba niewierząca musi coś obiecywać?

Nie. Musi być świadoma treści przyrzeczenia złożonego przez stronę katolicką i tego, czym jest małżeństwo w rozumieniu Kościoła, ale sama nie składa żadnych zobowiązań ani deklaracji wiary.

Ile trwają formalności przy ślubie jednostronnym?

Dłużej niż przy zwykłym ślubie kościelnym, bo dochodzi wniosek do kurii diecezjalnej. Standardowe zgłoszenie na trzy miesiące przed ślubem bywa zbyt późne. Bezpieczniej dać sobie pół roku i powiedzieć o sytuacji przy pierwszej rozmowie w parafii.

Czy przy ślubie jednostronnym jest msza?

Najczęściej ceremonia odbywa się poza mszą, w formie liturgii słowa z obrzędem zaślubin. Wynika to z tego, że jedna ze stron nie przystępuje do komunii. Praktyka bywa jednak różna, zwłaszcza gdy druga osoba jest ochrzczona, więc konkretną formę ustala się z proboszczem.

Czy ślub jednostronny może być konkordatowy?

Tak, jeżeli spełnione są warunki dotyczące skutków cywilnych i para dostarczy zaświadczenie z urzędu stanu cywilnego. Kwestia dyspensy i kwestia skutków cywilnych to dwie osobne sprawy, które załatwia się równolegle.

Przeczytaj też

Reszta grupy formalności.

Planujecie taką ceremonię?

Napiszcie, gdzie i kiedy. Sprawdzimy dostępność terminu i dopytamy o przebieg, żeby dobrze ustawić kamery przy krótszej formie uroczystości.

Zapytaj o termin